Dat is ongeveer de omschrijving die ik de afgelopen tijd mee zou kunnen geven aan Ruben. Het begon allemaal toen hij naar het kinderdagverblijf ging en vlak daarna zijn tweede serie prikjes kreeg. Zo'n twee weken geleden werd het echter een stuk heviger. Veel hoestbuien en regelmatig flink slijm opgeven met natuurlijk behoorlijk wat flesinhoud.
Vorige week maandag begonnen met de wat sterkere hoestdrank (Fluimucil), maar dat had niet echt voldoende effect, dus afgelopen vrijdag naar de huisarts. Daar bleek dat het al wel beter ging, maar als we het niet vertrouwden moesten we een nieuwe afspraak maken en als het langer dan een week zou duren, dan hoe dan ook een afspraak.
Gisteren had Ruben zo'n erge hoestbui dat hij bijna stikte en dat vond ik zo eng dat het me verstandig leek om toch nog maar weer naar de huisarts te gaan. Bert is dan ook vanochtend met hem geweest en heeft daar wat medicijnen meegekregen (nouja, bij de apotheek, vooruit

).
Nu is het de bedoeling dat we Ruben regelmatig zijn ogen druppelen om zijn snotoogjes te genezen, maar ook 2 keer per dag een pufje geven met een enorme toeter op zijn gezicht, waardoor het ademen weer beter zou moeten gaan. De eerste keer was gelukkig nog niet een heel groot drama, maar echt leuk was het niet.