Zelf vind ik het heerlijk om Ruben in een draagdoek te knopen. Gelukkig kan Ruben het over het algemeen ook wel waarderen.
De laatste tijd had ik echter steeds meer het gevoel dat Ruben echt te zwaar werd om voorop mijn buik te dragen en aan zere schouders moet ik niet denken. Gisteren dit aangekaart bij een wandeling die georganiseerd was in verband met de International Babywearing Week en daar leerde Gerjanne me hoe zij haar zoontje (Klauterkabouter nummer 1) op haar rug vastbond. Nu zul je denken, zo moeilijk is dat nog niet, maar Ruben valt in de categorie Klauterkabouter nummer 2

.
Maar, wonder boven wonder pakte Ruben het erg goed op en heeft hij op de terugweg naar huis al heerlijk op mijn rug liggen slapen. Ook gisterenavond thuis nog snel Ruben even geknoopt, dat ging ook goed.
Oefening baart kunst, dus ook vanochtend nog even snel wat in elkaar gefrutseld. Meteen een goed moment om afscheid te nemen van de reisLampo (een draagdoek die door Nederland reist en door verschillende kindjes gebruikt wordt om vervolgens heel lekker zacht aan te komen bij de eigenaar).

Kijk ons dan
(en wee degene die zegt dat we nodig de spiegel schoon moeten maken. Ja, dat weten we

)