Troels Zin

Afgelopen vrijdag zijn we met zijn drietjes vertrokken voor een lang weekend Maastricht. Ook deze logeerpartij heeft Ruben zich keurig gedragen. Vrijdagavond tijdens het eten was hij wel dreinerig, maar ook erg moe (we aten pas laat), maar de andere dagen heeft hij zich echt keurig gedragen en viel hij halverwege in slaap. Ook bij het ontbijt weet meneer inmiddels dat je niet je bord op de grond moet gooien en je boterham ook niet. Het leuke aan een ontbijtbuffet van een hotel is dat er allemaal kleine dingen zijn om te proberen. Dus komkommer, stukje druif, stukje ananas, andere meloen dan thuis, en het verdwijnt allemaal tussen die tandenloze kaakjes.
Tja en een vakantie is geen vakantie als je ook geen andere dingen mag proberen. Dus dat patatje ging ook naar binnen, maar was nog wel even wennen. Toen we op de terugweg bij de MC Donalds stopten, was het houdertje van mijn patat veel interessanter dan zijn eigen fles, dus dat is oppassen geblazen.

Vandaag was het ook een klein beetje feest. Ook al was Ruben de hele dag een klein beetje vervelend (tja, wat wil je, een aantal dagen heel dicht bij papa en mama geweest en dan ineens weer meer afstand), Bert was uit eten met zijn werk en dat betekent dat je met mama alleen mag eten. En dan eet ik het liefste pannenkoeken. Dus in de weer geweest met wat water en wat meel om een kinderpannenkoek te maken. In eerste instantie vond Ruben het niet echt wat, het voelde nogal raar aan, maar uiteindelijk heeft hij toch een kwart pannenkoek (formaat boterham ) opgegeten.

Voor de liefhebber nog wat foto's:


Ook in de auto kan Ruben heerlijk slapen.


Pret met een rijstwafeltje bij het drielandenpunt nadat Ruben illegaal in zowel Duitsland als België geweest was.


Toch is eten een heel serieuze aangelegenheid hoor!

Heerlijk is het om Ruben in een draagdoek te dragen. Op internet zijn dan ook veel beschrijvingen te vinden hoe je bepaalde draagdoeken zelf kan maken. Mijn verzameling is onlangs dan ook weer toegenomen en wel met een tweede zelfgemaakte doek (of heet het omagemaakte doek, aangezien mijn moeder het meeste werk gedaan heeft?).

Een echte Troeltai:





De originele versie heet overigens een mei-tai

Deze draagdoek is te gebruiken totdat het kind een jaar of 4 is. We kunnen er dus even tegenaan met deze doek