Troels Zin

Vriendinnetje van mij (hoi jamie ) is erg goed in het maken van sokbeesten Ik heb zelf ook wel een sokbeest gemaakt, om samen met een van haar sokbeesten bij een vriend (hoi Dirk ) te wonen. Toen ik een sokbeest nummer zoveel op de foto zag om geadopteerd te worden, zag ik meteen dat het een Henk was en na verloop van tijd kwam Henk naar IJsselstein. Normaalgesproken bewaakt Henk Ruben in de box, maar tja, met dit lekkere weer is het ook wel eens tijd om pauze te hebben.

Henk mocht even met Ruben spelen:




Inmiddels zit Henk weer veilig op zijn eigen plekje, pauze is afgelopen!

Al voordat Ruben geboren was, was ik helemaal in de ban van draagdoeken. Doeken om je kindje te dragen. Niet in een babybjorn of een ijzeren rekje op je rug, nee, gewoon stof

Van mijn tante kreeg ik een echte Afrikaanse pagne, een doek zoals ze daar gebruiken. Ik vond hem wat kort om te gebruiken en wist niet goed hoe ik hem moest knopen, maar sinds vandaag heb ik het onder de knie. Ruben vindt het heerlijk en het is een stuk luchtiger dan in de tricotdoek

Ook al zijn nog niet alle vakantiespullen opgeruimd, het is toch echt tijd om jullie te verblijden met wat foto's.

De planning was om zaterdag 21 juni te vertrekken, maar door mijn flinke griep met uitdroging tot gevolg was er eigenlijk nog niets voorbereid. Gelukkig boden mijn schoonouders aan om te helpen en zo gingen we de 22e dan alsnog richting Zwiggelte. Daar heeft Bert samen met mijn schoonvader de tent opgezet. De tent heeft overigens nog nooit zo strak en netjes gestaan, dus mijn eerste opmerking was dan ook dat we het volgend jaar ook weer zo doen Tijdens het opzetten brak er nog wel even een flinke bui met hagelstenen uit, maar gelukkig konden Ruben en ik op dat moment de toiletgebouwen verkennen Prima camping voor gezinnen met kleine kinderen, voldoende speelmogelijkheden, maar ook douches op hoogte en een babybadje op hoogte.

Na de tent ingericht te hebben bleek dat we ondanks het campingbedje nog rustig met zijn allen binnen konden zitten. Kortom: mooie en vooral ruime tent die we jaren geleden gekocht hebben



Op echt maar 2 dagen na hebben we de gehele twee weken hartstikke mooi weer gehad. Om Ruben een beetje uit de zon te houden, kreeg hij dan ook vaak een hoedje op. Dat vindt hij niet echt prettig, maar als je ligt te slapen, dan heb je er geen last van



Een van de nachten was behoorlijk koud. Ruben werd om half 1 wakker, wij dachten dat hij honger had, dus hij kreeg een fles en sliep daarna ook zo weer in. Toen hij om half 3 nog een keer wakker werd drong het tot ons door "dit zijn wij niet gewend". Samen met de geluiden die Ruben maakte die een beetje klonken als hhweee hhweee (als je het uitspreekt klinkt het een beetje als bibberen ). Tijdens het afwassen viel meneer in slaap in zijn wipstoel



Op wat volgens het weerbericht een regendag had moeten zijn, gingen wij naar De Vrijbuiter in Roden. We wilden alvast vouwwagens gaan kijken voor over een aantal jaar. Nou, mooi niet dus, want die hebben ze daar niet. Hoe kunnen ze dan de grootste campingzaak zijn?
Gelukkig hadden ze daar wel dingen die Ruben erg leuk vond:




Het kleine stoeltje vonden we toch echt nog wat te groot. Inmiddels zit meneer alweer een stuk zekerder


De tweede week kwamen mijn ouders ook op de camping. Net terug uit een nat en vooral troosteloos Frankrijk hadden ze toch nog wel een klein weekje mooi weer
In Frankrijk had mijn moeder (we noemen haar tegenwoordig Duploma) op een rommelmarkt weer wat op de kop getikt. Een succes bleek later:






Zowel Bert als ik zijn als klein kind ook op vakantie geweest naar Drenthe. Volgens Bert heeft hij zelfs dit Hunebed al eerder gezien, maar toen was het nog veel groter We zullen kijken wat Ruben over een aantal jaar zegt



De buitenlucht deed Ruben veel goed (mij ook trouwens). Ondanks dat na een week zijn trommelvlies scheurde en hij dus aan de antibiotica moest, heeft hij heerlijk lopen smullen van zijn eten.


Het schijnt heel normaal te zijn om flink aan de diarree te gaan van de antibiotica. Dat had Ruben inderdaad ook. Naast vrijwel dagelijks rompertjes uitwassen, konden we ook regelmatig dit tafereel zien:


Toen het tegen de 30 graden aanliep en Ruben het erg warm kreeg, besloten we ondanks zijn oortje toch maar het badje te gaan vullen. De eerste keer netjes met een afgeplakt oortje, maar de tweede keer toch echt zonder (zoveel spetterde hij de eerste keer niet ). De tweede keer spetterde hij uiteraard meer dan de eerste keer, maar het ging gelukkig goed



Na twee weken besloten we de derde week gewoon thuis vakantie te gaan vieren, het weer zou beduidend minder worden en zo kon de tent droog mee. Een aantal binnenkort niet te gebruiken dingen mochten in de caravan mee, en de auto werd volgeladen. Ruben en ik werden door mijn ouders in Beilen op de trein gezet. Dag Drenthe!



Ruben lag heerlijk te slapen in de trein en werd vlak voor Zwolle wakker. Met een bloedplek op zijn gezicht. Schrikken natuurlijk, zeker nadat bleek dat het uit zijn oor kwam. Na veel gedoe in het ziekenhuis waarbij het volgens de artsen gelukkig meeviel, bleek thuis dat meneer gewoon in zijn oor had zitten krabben en dat het bloed dus juist in zijn oor was gelopen in plaats van eruit. Toch wel bijzonder dat geen van de mensen die naar het oor keken dat hebben gezien (zeker omdat ik er in eerste instantie vanuit ging dat hij zich wel gekrabt zou hebben). Het liep uiteindelijk dus af met een flinke sisser

Inmiddels zijn we al weer twee weken thuis en hebben we de eerste werkweek er ook al weer opzitten. Ruben is weer met plezier naar de opvang gegaan en liet ze daar versteld staan door zelf te kunnen schommelen in een schommelstoeltje. Maar ook thuis merken we dagelijks nog vooruitgang. Zo kan Ruben in veel gevallen zelf zijn melkfles vasthouden en weet hij hoe een tuitbeker werkt, al kost het hem wel veel moeite. Afgelopen woensdag is hij samen met mij naar een bruiloft geweest en daar heeft hij van een ander kindje afgekeken hoe je uit een beker drinkt. Het gaat nog met een klein beetje knoeien, maar het lukt!
Ook tijgeren is iets wat Ruben uitgevonden heeft. Het liefst op het grote bed, want daar lukt het het beste, beneden kan je gewoon je voeten van je kleedje halen en daarmee afzetten en met kleedje en al door de kamer schuiven

Kortom, met zijn ruim 70 centimeter is Ruben een grote jongen geworden en dat mag ook wel na 6 maanden