Troels Zin

Afgelopen woensdag ben ik weer begonnen met werken. Fris en fruitig, bij een nieuwe werkgever. Naast dat ik erg leuke collega's heb, is het werk ook echt gewoon erg leuk. Er zullen ongetwijfeld ook nog wel vervelende klusjes boven tafel komen, maar het werk is erg afwisselend en er moet veel opgezet worden waardoor er erg veel uitdaging is in mijn werk. Kan niet beter dus!

Ondertussen gaat Ruben naar het kinderdagverblijf en daar zijn ze erg tevreden over hem. Op een puntje na, hij zou niet zoveel moeten slapen. Want als hij slaapt, kunnen ze niet met hem knuffelen Korting zat er helaas niet in, maar ik ben allang blij dat hij het naar zijn zin heeft daar en ik hem niet huilend achter hoef te laten

Vorige week zondag (30 maart) stond mijn wekker redelijk vroeg, want met zo'n kleintje moet je er rekening mee houden dat je echt gewoon meer tijd nodig hebt dan als je alleen met Bert te maken hebt. Gelukkig heeft Ruben maar twee keer per week een poepluier en had hij die de zaterdag al gehad, want met een witte doopjurk is een overvolle luier niet echt handig

Ruim op tijd verschenen mijn ouders (hun wekker stond nog vroeger ) en daarna werden de laatste spullen bij elkaar gepakt. Erg handig zo'n grote auto, daar kon het onderstel van de kinderwagen in zonder in te klappen

Bij de kerk aangekomen waren er al aardig wat mensen aanwezig. Heel veel heb ik daar niet van meegekregen, want wij moesten ons melden in de consistorie en daar moesten we Ruben omkleden en nog wat dingen doorspreken. De fotograaf maakte daar ook wat foto's:

Er was helaas wat misgegaan bij de steentjes (normaalgesproken worden de steentjes ingegraveerd geleverd met de volledige naam van de dopelingen, in dit geval is het slechts een potloodnaampje Als we de steentjes mogen ophalen staat wel de volledige naam erop


Wee degene die commentaar heeft op het feit dat ik de jurk niet goed uitgehangen heb:


Na het zingen van onder andere psalm 121 (de trouwtekst van mijn ouders) wordt er water gehaald uit de bron en kan het dopen beginnen:




De doopkaars wordt aangestoken. Niet met een aansteker, nee, met onze trouwkaars. Het kost Bert alleen wat moeite om de boel op gang te krijgen De nieuwe paaskaars is wat hoog en de trouwkaars heeft een kort lontje




Vervolgens worden de steentjes met de namen erop in het stiltecentrum weggelegd:




Na de dienst was er geen gelegenheid om koffie te drinken in een zaaltje bij de kerk, dus zijn we verkast naar het Mercurehotel in Nieuwegein, naar de businessbar. Daar mochten we zelf voor krentenwegge zorgen.

Zoveel aandacht is wel erg vermoeiend:


Ruben is verschrikkelijk verwend:


De rest van de dag, maar ook de maandag was Ruben een beetje erg aanhankelijk en wat huilerig. Wat ik aan de drukte weet, maar wat uiteindelijk een "sprongetje" bleek te zijn (voor de niet-ouders onder ons verwijs ik naar "Oei, ik groei" ). Maandagmiddag om 5 uur was het over en had meneer ineens door hoe hij dingen echt goed moest vastpakken en liet dat even zien met de teenring van zijn maxicosi-eend

Al met al een erg fijne gebeurtenis die we niet snel zullen vergeten

Een paar leuke kiekjes:

Een tijdje geleden hadden we de kinderstoel al opgezet, maar nog niet echt een foto gemaakt, dus dat moest ook nog een keer gebeuren Echt bijster knap kijkt hij niet op deze foto :


Mijn lieve kleine en ondeugende kereltje


is in slaap gevallen