Troels Zin

werd het ineens spannend...


Want tijdens een logeerpartijtje in Haaksbergen besloot Purk ineens dat het toch wel tijd werd om te laten weten dat de uitgang gezocht werd. Om half 5 's nachts kwamen in het ziekenhuis in Hengelo aan, waar het CTG-apparaat (dit registreert contracties van de baarmoeder, de hartslag van de baby en de bewegingen van de baby) toch behoorlijk uitsloeg op een te regelmatige tijd. Zeker als je slechts 33 weken zwanger bent.

De stress sloeg pas helemaal toe toen gemeld werd dat de gynacoloog wakker gemaakt zou worden om overleg te plegen over weeenremmers, maar gelukkig (want pilletjes hebben bij mij toch niet het gewenste effect), was dat niet nodig. Op het moment van schrijven van dit stukje zit Purk nog steeds keurig in mijn buik en dat zal in ieder geval het geval zijn tot aanstaande donderdag, wanneer ik 34 weken zwanger ben (tot 34 weken is het zinvol om de bevalling tegen te gaan vanwege het rijpen van de longetjes).


Vanochtend hebben we voor de zekerheid maar vast de geboortekaartjes besteld en ook de kinderkamer is nu weer leeggeruimd nadat deze weer helemaal volgepropt was allerlei spullen. Ook in de rest van het huis wordt er meer en meer opgeruimd, ik ben niet de enige die last heeft van nesteldrang.


Aanstaande donderdag is het weer tijd om me te melden in het ziekenhuis, met een ingevulde trappelkaart. Op een trappelkaart houd je bij wanneer en hoeveel je de baby voelt bewegen. Ik mag zo'n kaart bijhouden nadat ik aangaf dat het ADHD-ertje in mijn buik meer op een grijs muisje begon te lijken.