Troels Zin

De dreamen dy't ik dreamde binne mei de tiid ferflein
Lit my frij om no te fleanen, lit my fleane yn'e rein
Ik iepenje de finsters en ik fljoch sa fier ik kin
Want ik kin no einlik wêze wa't ik bin



© De Kast


mooi

Een tijdje geleden berichtte ik hier over Berts ervaring met "lichtknopje" in serverruimtes. Gisteravond laat ging zijn collegaatje nog heel lief naar Amsterdam toe omdat er weer een server op hol was geslagen (toch niet goed ingeregeld Bert ) en die vertelde toen hij terugkwam dat er wel degelijk een lichtknopje naast de deur zat. Het wachten is op de derde collega die komt vertellen dat er drie knopjes naast de deur zitten

Een aantal maanden geleden was ik me ineens bewust waarom ik bij mijn ouders thuis zo genoot van de zwevende toiletten. Niet omdat ze zo lekker zitten, maar vooral omdat je je tenen er niet aan kan stoten. Dit had met name te maken met de twee behoorlijk pijnlijke tenen aan mijn rechtervoet die kennis gemaakt hadden met het toilet op de bovenverdieping.

Maar goed, ik mag dan wel geen ezel zijn, maar ik vond het toch ook niet nodig om nog een keer mijn tenen te stoten, dus ik ben inmiddels gewend om goed uit te kijken als ik in de buurt van het toilet ben (Ja, ik ben raar ).

Maarja, natuurlijk is het toilet niet het enige waar je je tenen aan kan stoten. Mijn sinds een paar weken pijnvrije tenen zijn vandaag het slachtoffer geworden van mijn eigen bureau. En dan natuurlijk uitgerekend op precies dezelfde plek als de vorige keer. Ik hoef denk ik niet uit te spellen wat ik precies riep, maar het was iets in de richting van @#* $&(*#@$& !

Kortom, de komende vier maanden zijn mijn tenen weer blauw (scheelt weer nagellak, elk nadeel heb ze voordeel ) en het wordt dus ook oppassen geblazen bij mijn bureau.